Merkezimiz, 2011 yılında KRAS mutasyon analizi için European Society of Pathology tarafından gerçekleştirilen KRAS European Quality Assurance Programına dahil olarak eksternal kalite kontrol çalışmalarını başlatmış ve 2012 yılında sertifika almaya hak kazanmıştır.

Tromboemboli tedavisinde sık kullanılan antikoagülan ajanlardan olan ve pıhtılaşmayı önleyerek etkisini gösteren warfarinin metabolizmasında CYP2C9 ve VKORC1 enzimleri etkin rol oynar. Bu enzimlerdeki polimorfizmler kanama gibi ciddi ve ölümcül yan etkilere neden olur.

Non-small cell akciğer kanseri (NSCLC) saptanmış hastalarda tümör dokusunda EGFR geni ekzon 18-21 bölgeleri incelenerek test sonuçlarına göre gefitinib (Iressa), erlotinib (Tarceva) gibi tirozin kinaz inhibitörleri (TKIs) kullanılmakta ve başarı şansını arttırılmaktadır.

Antitrombositer ilaçlar arasında yer alan ve kan pıhtılaşmasına neden olan trombosit kümeleşmesini engelleyerek etkisini gösteren clopidogrelin metabolizmasında CYP2C19 enzimi etkin rol alır. CYP2C19 gen polimorfizmleri hastalarda ciddi ve ölümcül yan etkilere neden olur.

Kolorektal kanserlerin (CRC) %30-40'ında ve NSCLC olgularının %10-30'unda ilaç direncine yol açan somatik KRAS geni kodon 12 ve 13 mutasyonları belirlenmiştir. Bu nedenle; hastalardaki tedavi protokolüne Kras DNA analizi sonrasında karar verilmesi ağırlık kazanmıştır.

İlaçların metabolize edilerek vücuttan atılmasını sağlayan enzimlerdeki genetik varyasyonlar ilaçların aktiviteleri üzerinde etkili olup yan etkilerin ortaya çıkmasından sorumludurlar. CYP2D6, CYP2C9, CYP2C19, CYP1A2, NAT2, DPD, UGT1A1 ve TMPT klinik açıdan en önemli enzimlerdir.

Kolorektal kanserlerde (CRC) %15, papiller tiroid kanserlerinde ise %45 oranında somatik BRAF gen mutasyonları saptanmıştır. Hastalarda en sık V600E mutasyonu gözlenir. Bu mutasyona sahip hastalarda Panitumumab ve Cetuximab tedavisine karşı direnç gelişimi gözlenir.

İlaçların metabolize edilmesinde rol alan genetik yapılardaki varyasyonlar ilaçların yararlılığını etkiler ve yan etkilerin gözlenmesine neden olurlar. Günümüzde uygulanmakta olan genetik testler ile ilaç sensitiviteleri önceden berlilenebilmekte ve doz ayarlamaları yapılabilmektedir.

GIS kanserlerinin yaklaşık %80’inde c-KIT mutasyonları saptanmaktadır. KIT mutasyonlarının saptanmadığı olgularda ise PDGFRA gen bölgesinde mutasyonlar gözlenmektedir (%5-7). Bu mutasyonlar tedaviye yanıt açısından klinik önem taşırlar.

Bir proto-onkogen olan ABL1 diferensiasyon, bölünme, adezyon ve strese cevap gibi hücresel fonksiyonlarda etkin rol alır. ABL1 geninin 6. ekzonunda meydana gelen T315I mutasyonu hastalarda Gleevec (Imatinib) tedavisine direnç gelişmesine neden olur.

Bir tirozin kinaz geni olan Janus Kinaz 2 (JAK2) hematopoetik büyüme faktörlerinin kan hücreleri üzerindeki etkisini düzenler. JAK2 geninde gözlenen V617F mutasyonu; Polisitemia Vera (PV), Esansiyel Trombositemi (ET) ve İdiopatik Myelofibrozis (IMF) gibi hastalıkların tanısında kullanılır.

Özellikle idiopatik hipereozinofilik sendrom (HES) ve kronik eozinofilik lösemi (CEL) olgularının %40-60'ında gözlenen FIP1L1/PDGFRA füzyonunun varlığı, bir tirozin kinaz inhibitörü olan imatinib mesilat (Glivec) ile tedavi şansının yüksek olduğunu ifade eder.

KML hastalarının neredeyse tamamında gözlenen BCR/ABL translokasyonu artmış tirozin kinaz aktivitesine neden olur. KML tanısı, tedavinin ve minimal rezidüel hastalığın takibi, hastalık nüksünün erken belirlenmesi ile bu füzyona sahip ALL'li olguların tanımlanması ve prognoz tayini için kullanılır.